the day after…

Een slakkenrace! Typically British. Een Bobby om de zaak in de hand te houden want wedden zit de
Engelsman in het bloed. Drie jockeys die het metershoge gedierte in de hand proberen te houden.
Geen worst maar een wortel, geen pakje maar een blaadje. En de hoop. De hoop op een klassieke tijd.
Mogelijk een tijd die verscherpt wordt neergezet. Tot nog toe een tijd van 33 uur.
Althans, volgens het programmaboekje. Rare muzikanten. Niet zozeer vanwege de instrumenten die zij
voeren, een grote trom een tuba en de onvermijdelijke tamboer maitre, maar meer vanwege het feit
van de illusie. Die illusie deed zich al voor in de Mare. Tijdens de opening, toen.
Geluidsboxen verborgen onder een rood kleed en het complete harmonieorkest laat zich horen.
JU kunt er simpelweg niet omheen.

Het doorgezaagde weesmeisje weet zich omringd door clowns, vuurvretende sterke mannen en de grote
verdwijntruc die in een kist verdwijnt. Maar als laatste de bonte verzameling die recht doet aan een van
de eerste gebruikers van mogelijke paddenstoelen: Hi”ronymus Bosch. Jeroen Bosch.
Of Harry Bosch die een belangrijke rol speelt in de boeken van Michael Connolly: een randfiguur als
rechercheur die zich sterk verdienstelijk maakt in en rond L.A. De stad van de Angelen. Engelen desnoods.
Ook die zouden in dit thema optimaal kunnen figureren, nu blijft het wat beperkt tot de Griekse, Egyptische
en Indiase vertelkunst. Mythologie. Heerlijk om een idee om te zetten in een uitwerking die recht doet aan
de fantasie van de gemiddelde mens.
Want ook daar ontkom ik niet aan: het recht doen van de gemiddelde mens.

Mr. Dr. Ernst hirsch Ballin sprak voor een uitzonderlijk publiek. Notabelen, mensen van enig belang en
mensen als de schrijver dezes, maakten deel uit van zijn gehoor. Als bijzonder voornaam man stond hij
daar en redeneerde. Een redenaar die zijn rede uitsprak. Het over Alkmaar had en een hart onder de
riem stak van Piet. Burgemeesterpiet. De heer Bruynooge. Die het wat lastig heeft met de ramen.
Wat problemen ondervindt met de AVB. Waarop de Brandweer alert heeft weten te reageren:
‘dit voertuig wordt bemand door VRIJWILLIGERS!’

En dat daar van kennis wordt genomen.
Kennis werd ervan genomen, want ook nu weer zetten deze onverschrokken mensen hun beste beentje voor.
Maar wel wat meer ingetogen. En de speaker die regelmatig attendeerde op het feit dat vrijwillig niet zo
vrijblijvend is wat een ander zou kunnen denken.
Dat er sprake is van een gezamenlijke verantwoording:
‘indien het gemeen U roept, besorgt het als Uw eigen.’
Woorden met inhoud: geschreven boven de deur van het gemeentehuis.
Tenminste, als JU de trappen beklimt en mogelijk gebruik wenst te maken van de Polderzaal:
de plek waar getrouwd kan worden. Maar ook de mogelijkheid biedt om getuige te zijn van de
raadsvergaderingen: live!
Wel in een andere zaal: want zo groot is die Polderzaal nu ook weer niet…

Een rondje stad. Zichtbare notabelen. Een dame die alle moeite doet om haar heliumballonnnen in haar
macht te houden. Waar de prijzen schrikbarend van zijn: gemiddeld doen deze een 8 euro.
K4 die optreedt aan het einde van de jeugdoptocht op het Waagplein.
Een meisje op het podium uitnodigt dat vandaag haar verjaardag viert. Vijf is geworden en even later zes…

De zuurkoolmaaltijd. Alleen voor leden. Van 17.15 tot 20.30 uur.
De kramen en banken die klaarstaan. De lampjes die reeds branden. De sfeer die geproefd wordt en het
eten wat ’s middags nog op zich laat wachten. De gesponsorde worst. De vraag of je worst lust”
3 rookworsten voor 6,00 euro. Van slagerij Jeroen de Vries. De 8 oktober rookworst!

Juist dan is Alkmaar toch wel heel aantrekkelijk. Zeker als JU door de stad heenwandelt.
En wat rondkijkt. Wat ziet waar een ander geen oog voor heeft. Een brons wat fluit.
Heel hoog op een hek. Tegenover het stadhuis. Als een rattenvanger: van Alkmaar!
SCHULPDIER

In mijn schulp
sluit ik de deur
en blijf,

nieuwsgierig

in het duister
staren.

Vandaar vandaag dit schulpdier. Voor als JU het eens niet uit kan houden: kruip maar!

JU weet best wel een reden waarom…