vrijdag, 19 juli 2013.

Vrijdag, 19 juli 2013.
‘A dedicated follower of fashion.’ Daar heb ik me nog nooit in gevonden. Kleren maken mannen, mar mijn kleren kenmerken zich door een hoge mate van voorspelbaarheid. Blauw. Spijkerstof. Merk Wrangler. Het liefst ook nog spijkerhemden en een spijkerjasje. Afhankelijk van het weer. Want ik kan tegenwoordig net zo vrolijk mijn winterjas dragen, als dat ik vroeger zomers gekleed ging. Met vakantie” Een korte broek, ongeacht de temperaturen. Al was het vriespunt in zicht, de korte broek bleef aan. Ook deze van het type spijkerstof, na eerst al een deel van mijn leven als lang te hebben afgelegd. Weggooien” Zonde! Zuinigheid en vlijt gaf ik liever uit aan het bestendigen van mijn interesses. Met hetzelfde gemak kwam ik met dozen vol treinen thuis. De noemer was dat ik de helft door korting had verdiend en dat de andere helft simpelweg was uitgegeven. Vandaar dat mijn glas veelal half vol bleef en half vol was. Niet altijd in evenredige dank afgenomen. De keerzijde van een ultieme behoefte aan verzamelen. Hetgeen deel is gaan uitmaken van het geheel dat ik ben. Ach… ik ben nu eenmaal
‘nog steeds op vakantie en neem mee, buiten mezelf, Ria, een Mitsubishi Outlander, een caravan classica, een tandenborstel met een aantal haren, mijn pillen, rust, mijn glimmende humeur, mijn flanelletjes, mijn pasjes, boeken met ezelsoren (boekenlegger niet te vinden), mijn pendek, beschimmelde, nog oudere kaas, mijn Canon, een Westmalle Tripel, mijn gedachten, de helaasheid der dingen, mijn pen, mijn visitekaartjes…’
Een plaatje overslaan”! Ach, toch maar niet, zei de neuroot! Met dank aan wijlen Dr. Piet Kuyper.