zorg

Prijs de dag niet voor… maar iedere keer dat ik de dag weet te prijzen weet ik ook dat ik in de prijzen ben gevallen. Net als ’s nachts die kleine boodschap die mij het bed laat verlaten. Maar ook dat gelukzalige moment dat ik weer in bed terug kan keren. En de slaap mij weet te verwelkomen. Althans, na enige tijd. En dan de maandag: harde wind en regen. Regen en harde wind die mij lekker in datzelfde bed laten hangen. Dat bed wat avonturen kan schrijven maar dat nalaat. Dat bed ook dat variabelen in matrassen heeft gekend. Dat nachtlampje wat het halogeen licht op die enkele bladzijde laat vallen. En de luiken die steeds zwaarder worden, de teksten die beginnen te golven en de letters die zelfstandig dwalen.
Want vanochtend werd ik wakker met deze tekst in mijn hoofd. Niet wetende dat nog weer wat later. Een wandeling. Therapeutisch lopen tussen de buien door. Vergeten een paraplu mee te nemen dus de overkapping als schuilplaats wordt gebruikt. Naar de apotheek.
En daar word ik te woord gestaan door een jonge dame met een hoofddoek. Zij haalt een roze kaartje te voorschijn met de letters ‘let op.'” De vraag: ‘weet U dat…”!’ en daar de volgende vraag aan gekoppeld: ‘maar gebruikt U ook…”!’
‘Neen’, antwoord ik, ‘en ik gebruik ze al ruim twee jaar.’ ‘De kans echter dat U een maagbloeding krijgt is bepaald niet uitgesloten,’ vertelt zij.
Niet veel later laat ik mijn telefoonnummer achter. Van de week zal er contact met mij worden opgenomen. De huisarts kan daar een rol in gaan spelen. Dan ook keer ik huiswaarts. En vraag me de dingen af die toen… de reden dat ik vandaag ook die woorden aan de maatschap wijdt: let op! Het gaat om jouw gezondheid!
uitentuis
Een maatschap van cardiologen.
De vraag:
wie doet wat, waarom en wanneer
wordt in de bespreking van woensdag
besproken!
Het onderzoek:
vindt plaats op de vrijdag; nadere bevindingen
liggen stil; het weekend kondigt zich aan.
De bijenkorf raakt uitgestorven; een enkele
werkbij poetst het bed.
De zondag:
niet doorheen te komen, wegen omtrent verandering
in gewicht kan, maar hoeft ook niet. Controles vallen
tegen. Slechts 1 x aan het digitaal bloeddrukmetende
opblaasapparaat.
De behandeling:
een ander lid van de maatschap. Een lid van de maatschap.
Een andere, mij onbekende, naam.
Hij kondigt aan: morgen naar huis.
Zondag niet thuis. Terug in dit z-huis. *
Maandag, dat gaat vlotter voor de dotter.
Heeft U de uitslag al!”, speelt door mijn hoofd.
Zaalvisite lopen.
En met gepaste g”ne word ik deelgenoot van ander
mens kwalen, van ander mens intimiteiten en wordt
een ‘burn-out’ een niet mis te verstane ernstige depressie genoemd.
Wil ik dit weten”
Kan de maatschap dit weten”
Welke kundigheid wordt hier vertoond”
Welke kwaliteit komt hier tot uiting”
(In-) Competentie!”
Met welk een knulligheid wordt dit ‘vlagvertoon’ gepresenteerd”
Met welk een knulligheid wordt dit ‘vlagvertoon’ gecontinueerd”
Ik reis liever af naar de Nationale Vlootdagen.
De garantie voor anonimiteit!
16-06-’08
Garantie” Geen sprake van dat dit tot de deur plaatsvindt. En daarom prees ik de ochtend.
Nu is het avond en kan de hele tekst ‘Prijs de dag niet voor het avond is’, kan ik nu de dag mee sluiten.