Zorg vlied

Niet te weten dat ik vandaag voor een belangrijk deel op Zorgvlied zou gaan vertoeven. Altijd weer een verrassing wanneer Jan van H. mij met een rondje Amsterdam weet te verwennen. Want verwennen is het wel degelijk. Zeker wanneer Jan zich als een gids ontpopt. Geboren en getogen Amsterdammer weet hij de weg en de tram als geen ander. Hooguit dat wij elkaar even uit het oog verliezen wanneer ik de fout maak om in het verkeerde gedeelte van die vermaledijde tram in te stappen. De deuren gesloten blijven en de tram met Jan aan boord heen spoedt. Er niet veel meer op zit dan de baan te volgen, de Albert Cuyp ter linkerzijde te passeren en daar de vrolijke grijns op zijn gezicht ontwaar. Om van de schrik te bekomen een biertje op de goede afloop bij ‘De Kale’ drinken. De zon er alles aan doet om het leed zoveel mogelijk te verzachten. Zorgvlied. Waar tal van bekende Nederlanders een laatste rustplaats hebben gevonden en voor ons een aanleiding zijn om die verschillende graven te bezoeken. Herman Brood, Robert Jasper Grootveld, Heere Heeresma, Wim Endstra, Wim Duisenberg, Oscar Carre en niet te gegeten de familie van der Vegt. Bekend van het Circus Renz. Acteurs als Ton Lensink (professor Plano uit de serie Morgen gebeurt het), Leen Jongewaard, Ton van duinhoven en Ina van Faassen, naast Ischa Meijer en niet in de laatste plaats Annie M.G. Plekjes in de zon en plekjes in de schaduw en ook nu overvalt ons die mate van sereniteit die ik gisteren al naar voren bracht. Cirkelvormig en dan weer rechte lanen, ’t Lalibellum waarbij Kees Koot het volgende gedicht naar voren bracht.
“Tempel van mijn laatste rust / markeer mij met pilaren / Hier word ik gedag gekust / voldaan van alle jaren / van mijn levenslust // Langs Hadramouth* nam ik de wijk / ebbend op de jaargetijden /Terug naar Sheba, veilig koninkrijk / en ook Menelik de Ark geleidde / Naar het onderaardse rijk // Bodem voor de koestering / van allen die ik lief had / overladen in een schittering / einde van mijn pad / begin van de herinnering // Zonder praal en pracht / in eenvoud die zo siert / terug naar de Almacht / die mijn leven heeft bestierd / Rots van nieuwe kracht //

Wij vertoefden daar en hadden elkaar. Niet direct nodig maar het feit dat wij daar waren, geeft iets weer van de dag die wij vol brachten. En dat, dat is een groot voorrecht. Waarvoor dank in de week van, jawel, de begraafplaats!
* Hadramouth (de dood is gekomen).