What's is on Marks mind"

Ik ben (toch nog niet) gek!!
Gedachten komen, gedachten gaan. Ongecontroleerd, maar ook gecontroleerd. Zelf verzonnen, zo geronnen. Wat maakt je, wat breekt je” Je eigen gedachten, je intuitie, je gevoel. Of is gevoel intuitie” Wat maakt je moe, wat doet je twijfelen. Waarom weet je het zeker, ben je sterk en toch ook weer niet. Wat zijn de juiste perspectieven” Die jezelf bedenkt,of is het al gezegd door een ander. Wat is van jezelf, wie ben je. En in hoeverre ben je een product van het proces dat maatschappij heet”
Ik geloof enorm in mezelf, alleen weet ik vaak niet wat voor mij het juiste is en om dat tot uiting te brengen. Ik heb zo mijn eigen ideeen, mijn eigen overtuigingen. Ik ben het zat me aan te passen aan iets wat ik niet ben. En bovenal niet wil zijn. Dan kom ik bij het vraagstuk: wat is normaal, wat zijn de normen en waarden. Het onderwerp van dezer dagen. Voortkomend uit de maatschappij, niet in de laatste plaats geprovoceerd door de politiek. Iedereen is het er mee eens: je moet doen waar je je prettig bij voelt, wat je denkt dat goed is, de tien geboden, gij zult niet en gij zult wel, enzovoort en zo verder. Het gros heeft dezelfde normen en waarden, als je goed oplet tenminste. En toch he, steeds weer, bijna elke dag wel een keer, kom je het tegen. Mensen met ideeen, ideeen op zich zelf staand voor zover dat mogelijk is. Totaal het tegenovergestelde van wat je de vorige dag, week, maand nog hebt gehoord dan wel gelezen. Iedereen vindt dat vrijheid van meningsuiting moet blijven, maar dezelfde flappies schreeuwen het hardst tegen de mening van een ander. Ofte wel: zolang het MIJN mening is, is het goed,of je moet wel met hele goede argumenten komen. Nietwaar Maxime” Niet waar Geert” Nietwaar Hero” Neem nog maar een cassis!

Mijn mening is: dat iedereen een eigen mening mag hebben, maar niet zo nodig de ander hoeft te overtuigen (uitzonderingen daar gelaten). Ben ik het niet met je eens, moet het wel zo tegen mijn normen en waarden indruisen, wil ik na het uiten anders over je gaan denken.
Slechts een voorwaarde: laat mij ook in mijn waarde met de mening/overtuiging die ik heb. Zo moeilijk is het niet, er moet alleen een knopje omgeschakeld worden. In plaats van te denken: jou mag ik niet (meer), denk je: oke, je hebt een ander denken, maar de koffie smaakte de vorige keer net zo lekker. Eenieder heeft een eigen leefpatroon en denkpatroon, een manier van overleven. Volg ik jouw weg, krijg ik spijt, volg jij mijn weg dan ben jij straks weg. Dan ben jij ongelukkig. Wel moet ik toegeven dat ik het erg moeilijk vind de voor mij juiste criteria ook juist toe te passen.
Onwetendheid is een belangrijke schakel daarin. Een lijst maken met daarin opgenomen waar je het mee eens bent en waar tegen is, niet zo moeilijk. Diezelfde aspecten ook in het werk, je hobby, studierichting en woonomgeving vinden idem. Maar of ik daar gelukkig mee ben…”!

Gedachten gaan zwemmen, meningen gaan zweven. Stemmen eveneens. Ze vallen en verzuipen. Als ik niet gauw een einde maak aan al die onzekerheden over mijn eigen kunnen, dan wordt het nooit wat. Niet vergeten straks weer mijn masker op te zetten. Wat niet eerder afgaat, dan dat mama me heeft geroepen. Voor de andijvie met een bal. Wat mij dan weer vergetelheid biedt.