zondag – zaterdag – zondag

Speelt er wat”
En als er wat speelt hoe spel je dat”
Een spel van leven een spel van licht.
Een licht spel in donker een dwaas gezicht.
Maar dan krijg ik de opmerking dat dit niet rijmt…
Of het juist wel weer doet, maar niet te volgen is…
Dan gaat in mijn koppie een knoppie om en dan vul ik mij met nieuwe indrukken.
Nieuwe afwegingen. Nieuwe keuzes.

Andere gewichten. Evenwicht.
Want al die andersoortige gewichten zijn niet van belang.
De broekband dan wel de buikriem kent eigen wetmatigheden.
Zichtbaar in dit heden. Het is dan ook alweer twee januari en voor mijn gevoel dan wel naar
mijn idee dienen de lichtpuntjes van het afgelopen jaar niet alleen gekoesterd maar zeker te
worden meegenomen in dit 010 jaar. Die overige tweeduizend schenk ik JU!
Alsof ik iets te schenken zou hebben. Liever geef ik dit JU!
De klok tikt door, gelijk ook veelal de wekker gaat.

Abstract heden die een spelletje spelen. Terwijl ze zo feitelijk zijn. Iedere dag blijft het zomaar
weer een minuutje langer licht. Hoeft JU niet veel meer voor te doen dan feitelijk te constateren.
Biedt daardoor opeens meer ruimte om te gaan dagdromen.
Voor als je ’s nachts de slaap niet laat vallen. Of wordt overvallen. Je even weg dreigt te vallen.
Een helling aftuimelt dan wel in een luchtzak terecht komt.
En ik alle putten weet te mijden.
Terwijl ik me dat, ergens in mijn achterhoofd, best wel realiseer. Het aloude ganzenbord wat
doet vermoeden dat het verhaal van de vallen en het opstaan niet alleen gekoppeld is aan dit spel.
Ook van toepassing voor hen die zich in de sneeuw waagden. Of wagen. Waarbij de onbevangenheid
van een kind ervoor zorgt dat gevaar niet herkend en daardoor ook niet wordt opgelopen.
Het meer de ouder/opvoeder is die probeert het kind voor dit gevaar te behoeden waardoor juist
het gevaar een tol eist. Een licht gebroken armpje. Een klap op het hoofd.
Een pleidooi om, naar analogie van de wielrenner, met een helmpje op het hoofd je bloot te stellen
aan de mogelijke gevaren. Een verkapt commercieel principe misschien”

Hoe worden anders die lege containers gevuld”
Kan de haven van Rotterdam zijn gemiddelden in negatieve zin wat gaan opschroeven”
En heeft eenieder daar weer baat bij. Zolang de ‘cost voor de baet’ uitgaat…
Ja de overgang zorgde voor enig vuur en daarbij behorende vlam.
En weet ik nog niet zo goed welke koers ik nu in dit veranderde jaar ga varen.
Grijp ik terug op het voorlaatste” En pas ik weer wat regels aan. Pegels desnoods.
Blijft het een voorspelbaar praatje en een plaatje…”!

Praat ik meer en plaat ik minder”
Speel ik met mijn eigen zaken of laat ik andere dingen passeren”
Kunnen anderen mee gaan dingen” En raak ik dingen kwijt”
Tijd. En gunsten. Een gunst in de tijd. Gunstige tijd.
Licht en duister. De schaduw van de tijd.
Tijd schrijdt. Tijd slijt. Neem de tijd.
Of, zoals Loesje stelt:
-hoezo tijdgebrek” –
je hoeft de wereld niet in zeven dagen te maken.
Hoe maak je de ideale wereld”
– door erin te leven – Loesje
Hoe te leven”
– simpel door te zijn –
En in dat licht bezien:
LICHT

Dicht maar door
lichter wordt het buiten
dicht het licht
dichter dicht het licht
van buiten.

Wellicht leidt dit betoog allicht tot een lichter inzicht!

Succes vandaag!